6 Kasım 2011 Pazar

insanı baştan alır toprak

affet ALLAH ım sen affedicisin affetmeyi seversin günahlarımı affet
affet ALLAH ım sen affedicisin affetmeyi seversin günahlarımı affet
affet ALLAH ım sen affedicisin affetmeyi seversin günahlarımı affet
affet ALLAH ım sen affedicisin affetmeyi seversin günahlarımı affet

(mezarlıktakilerin isimlerini okuyarak buldum bedenimi küçük küçük karıncalar bizim ne için ifade ettiğinden habersiz taş taşıyorlardı mezarlıkta. su biidonları dolduranlar çoğunluktaydı, ağlayan bireyler vardı bide. ilahi bir müzikle dini kitaptan okunuyordu hadisler ayetler. etraf sessizdi ama toprakta yatanların sessizliği duyuluyordu. su iyi gelmişti onlara eminim serinlemişlerdi. daha fazla bir şey isteyemedi bedenleri üzerindeki çiçeklerinde çok hoşuna gitmişti su bol bol döküldü. aşağa inmek için pek vakti kalmayanlardan saydım kendimi. hayat faniydi ama sanki zamanda yok gibiydi. sanki mezarımı ararken buldum gözlerimi. sanki bedenim toprağımı kazmak istiyordu.)

 epeydir söylediğim mezar şarkısı vardır. beni bilen bilmez. çünkü her vakit her olmadık vakit yada her müsait vakit kendime söylerim bu parçayı. anlamsızdır fakat toprak kokar. o yüzden TANRIM affedicisin affetmeyi seversin bizi affet...günahlarımızı affet...beni bilen bilsin biraz daha bilsin bugün bir mısra okusun benden...

ben ölücem kim giricek mezara
ben ölücem kim giricek mezara
ben ölücem kim giricek mezara
ben ölücem kim giricek mezara

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder