gitsem gitsem arka bahçeme giderim
dönsem dönsem arkama...
upuzun yola hiç bakmamak var
zik zaklı parktan geçmek gündüz vakti
ellerimde ki kokuyu kime bıraksam
ayaklarımda ki korkuyu...
dilimdeki titremeyi kime bıraksam
içinizden en sevdiğime şeyi bırakıcam
şiddetimi
sahtekarlığımı
gerçekliğimi
9 ayrı köyden kovuluşumun hikayesini sana
başıma buyrukluğumu anneme
aceleciliğimi babama
ve en çok ne sevdiysem toprağa gömeceğim
bisiklet pazarları ...
güneşi göreceğim ben bir boş vaktimde
doldurulan çaba ve telaş anlarımı dibe gömünce
salık veriyorum kendime sonra yere düşüyorum geceleri
sabah kalktığımda gün yeni ve farksız diğerlerinden
bildiğim tek şey mağlubiyetle aram harika..
yolda elime geçenler sırtımı deldiler
düşüncelerimi demir kavanozlara biriktiren adam , ben
ter bezlerimde şakalar biriktrdim gidişime dair...
