Demir
4 yaşında mutsuz
İzmir den yeni taşınmış Antalya da bir zengin mahallesine
Ucuz ev buldukları için bu mahallede
bir de bahçeli diye
Hiç bir detayı bilmiyordum Demir'le ilgili ta ki bu güne kadar
Arkadaşlarla starbucksta bir kahve molası vermiştik hayata yada bütün köle zenciliğimizi vermiştik haybeye
Eve dönerken yol arkadaşım canım karım aradı akşama ek işe gidecektik 30-40 tl kazanırız diye
yanına geleyim mi? dedi tamam dedim buradan geçeriz eve.
Geldi 5 dakika arkadaşlarla sohbet ettik
Hal hatır sordu e tabi ona da soruldu.
Cevaplar hayatlarımızdan memnuniyetsiz gerçekleşti.
Kalktık eve doğru yürüdük ileride ki parktan güneş doğdu.
Oğlumuz Toprak'ımız
Babam ellerinden tutmuş yürütüyordu.
Bizi görünce bıraktı ellerini oğlum annesine koştu.
Annem bankta oturuyordu.
Cüzdanımı telefonumu masaya koymamla Demir in annesi sibel hanımın koşturmasını görmem bir oldu.
Annem "bir şey olmuş sanırım" dedi
Ayaklandım.
Sibel hanım eve doğru yönelmişti.
Kafa selamı verecekken birbirimize "Demir'e araba çapmış" dedi.
Bir taksiyle hastaneye götüreyim dedi.
Lafını bitirmeden "hadi gidelim" dedik eşimle.
Eve gitti kimliğini almaya,
Bu sırada Demir iyi gözüküyordu, her zamanki enerjisi yerindeydi.
Demir acayip sosyal bir çocuk.
Hemen lafa atılır, soru sorar, çekinmez yani...
Babamdan arabanın anahtarlarını aldım.
Gözde toprağı anneme bıraktı.
Bindik arabaya, ben ve eşim öndeyiz
Demir'le Sibel hanım arkada
Demir arabaya bindiği için acayip keyifli
hatta bir ara birlikte kullanalım mı dedi?
:)
Vardık hastaneye devletin sigorta hastanesi affedersiniz ama bana kasap tadı verdi,
röntgen çektirdik.
Demir dışarı kaçtı bir ara girişte ki güvenlik bağırdı "hanımefendi alın şu çocuğunuzu" / aldı.
Sibel hanım canı ciğeri oğlunu doktorun yanına götürdü.
Doktor baktı
"şuan için bir şey yok" dedi
"kusma olursa getirin" dedi.
yani ölürse getirin gibi.
Bu arada röntgen sonucunu beklerken Demir tost istedi ama büfeye gelince simit istedi,
simit ve şeftali suyu aldık.
Oturdu bir güzel yedi, yerken simitin üstüne konan sineklerle baya tartıştı Demir.
bana kasap gibi görünen doktor son lafını söyledikten sonra arabaya yöneldik.
Sibel hanım çok teşekkür etti ama biz o teşekkürlere layık olabilecek miyiz hep içimden kendime bunu sordum?
hastaneden çıkarken 75-80 yaşlarında amca sedyeye bağlanmış ambulanstan indirildi, ölmeyi bekler gibiydi.
ağzımdan çıkamadı ama "tutunma artık bu hayata amca baksana hayat ne kadar bedeva" demek geldi.
Bedava yaşıyoruz bedava..
Ah Orhan Veli karşımda olmalıydın da ağlamalıydık yaşamlarımıza
Belki de severdim seninle rakıyı.
Asıl deyinmek istediğim şu Sibel hanımın gidiş ve dönüş yolunda anlattıkları
Eşi 5 ay önce organ nakli olmuş, detayına girmedik.
Şu an antalyada halde bir akrabasının yanında çalışıyormuş.
İstediği zaman çekip gidiyormuş evden.
Eve gelince bazen evden gidin ben rahat rahat televizyon izleyeceğim diyormuş falan
Kreşe veremiyorlar bütçe yok
Demir i bir tanısanız acayip hareketli bir çocuk
Bence Demir akrobat falan olabilir yüksek duvarlara tırmanıyor bazen görüyorum.
Çocuk keşfedecek ve yaşayacak bu durumda onu kim sorgulayabilir.
Sibel hanım Demiri yalnız bırakmamak için banyoya bile giremiyormuş çoğu zaman.
Eşi Antalya'ya habersiz gelip ameliyatını olmuş
Sonra Sibel hanımı arayıp bana demiri göstermiyormuş demiş
Sonra Sibel hanım Antalya'ya taşınmış
Anlatırken ordan burdan, aklımda kalanları, kalmaya çalışanları, kalıp can çekişenleri yazıyorum Aralar kopuk siz birleştirin.
Sibel hanımın beyninin araları kopmuş anlayın!
Acı!
Yaşama amacımı sorguladım 1-2 saat
Bulamadım bulan olursa bir mail atsın ne olur!
Sibel hanım napsın şimdi?
Bence o izdivaç programlarında ona bakabilecek, mutlu olabilecekleri bir beyefendi ( İNSAN )bulabilir diye düşündüm.
o yıllarca eleştirdiğim yerden yere vurduğum izdivaç programları!
Dünya insan doğurmaya devam ediyor.
Nerde doğmak istersiniz diye sormadan
Hangi dini istersiniz diye sormadan
Aç susuz dünyaya gelen çocuklar bunların hesabı.. / boğazım düğümlense de ölsem bilgisayar karşısında /
ilahi adalet
ilahi komedya
ilahi aduket
ilahi puket
ilahi soket, roket, sükunet
ruhumu al artık iyiliğe teslim et!
