Pencerenin perdesi

evde camlar açıktı.. 
proje yazmak için niyetliydi x .. 
hava esintili güzeldi..
yeter ya diye bir sesle dışarı bakmaya çekildi.. 
yeter ya yeter diye bağırdı tekrar ince ses.. 
kalın ses yoktu.. sadece ince ses vardı ağlamaklı oldu ince ses boğulur gibi batıyor gibiydi..
öldürücem dedi sonra...yeter dedi.. gün yüzü göstermedin dedi.. yeter dedi...
x anlamadı insanlar bu kadar kötüleşecek ne ister birbirlerinden..
bozuldu
..kerim projesini diycekti diyemedi.. 
yollarını bunun üzerinden geçirmişti x ... 
x üzgündü..
ama öyle plan yapmıştı ki üzülmeye inanın hiç vakti yoktu.. 
bunları yazmak için sosyal medyanın araçlarına girdi.. 
içini döktü kimseye merhaba demeden gitti.. x

BİR YARIM İÇİMDE ÇÖZÜMSÜZ BÜYÜYOR

diğer gözüm candan karşılıyor
gece sıcağında bir terslik var
gözlerim yaşlarımı ninnilerle uyutuyor
yaşlarım aksine küçülüyor
bir fısıltı gibi eşeğe binmiş tepemde
tepemin tası yarılıyor, karılıyor taşla toprakla
ah o filmde görmeseydim umudu
belkide senelerce gelmezdi aklıma
o çekirge sıçramasaydı havuza
idam edileceğini bile bile koşmasaydı sehpaya
içimde anıran katıra söylüyorum
durma koş
koş katır koş
bir ara soluklandığında ensendekilerin sesini duyarsın
zabıtalar...
her halukarda yakalanmışız
her halukarda köleyiz
her zaman her daim ölüme koşuyoruz.
ya senle ya da sensiz
kulaklarım döküldü
ellerim..