Tam sevişicez bir ölüm haberi
Tuvaletteyim sağ elimle kağıda uzandım o bitmiş, bittiğine içerledim. Tam düşüncelere dalarken bir haber biri ölmüş. Hayır ne kadar bazı anlarda ölüyoruz. Öldürülüyoruz. Açık ara fena avlanıyoruz. Kalan sağlar artık bizden değil. Her kalan artarak geri dönüşemeyen olarak devam ediyor. Sokak ya haddinden fazla kalabalık ya da kimse yok. Tam yapılan sebzeli makarnadan ilk lokmayı alacağım biri ölüyor. Hayır tam da nasıl ölüyorsunuz? Hastaneler artık öldürüyor, biliyorum. Yani tam ölmemizi sağladıkları için teşekkür edeceğiz de anlamadığım tam sevişicez bir ölüm haberi. Ya insan sevmeden sevişmeden .... Ölüm haberi almasak seveceğiz de .... Ya tam Ferhan Şensoy usta sorulara cevap veriyor o ara 10 kişi yola düşüyor. Vuruluyor. Ya çıplak ya çok giysili.
Dilim de ıslaklık kalmıyor. Düşüncelerim kuru, başım yerde , dizimi dövüyorum. Biri ölüyor. Karanlık biri oluyorum. Her susan ölüme katkı ,vergi, destek veriyor. Pastaların en çikolatasını yiyen cepleri şiş amcalar ölmüyor , ölemiyor. Salanınca evler olan fakir beyinciklere oluyor. Bu beyincikler ne reklam ama ne reklam oluyorlar? Ben telefonla yazıyor spotify dinliyorum. Kitap okunamıyor. Dert giderek olgunlaşıyor. Dada dada dadaizmin yanağına bir buse olsun. Ben gidiyorum.
Giden yazar ayağında bebek sallar. Sevgilisi balkonduvarına resim yapar. Büyük çocuk televizyonda .
Hayat var öyleyse ölelim diye kelimeleri yanyana getiresi geliyor yazarın , Okuyucu görmeyecek olsada
