26 Temmuz 2013 Cuma

ucunda hayat var

ucu ucuna yaşadık be hayat
şehir dışına çıkılıcaksa son paramızı otogara gidiş için arabaya benzin
kalana da 2 sandviç aldık yüzlerimiz aksine dik aksine mutlu
ucu ucuna ölüm gidicez yaşamaya değer kıldık varken
ceplerimizde ne akrep ne kart biriktirerek
nına na nınına na na na ritimde şarkılarla beynimizin ucuna basıcaz
gözlerimiz ne ileriyi ne geriyi görücek
hep az bir miktar ama kalabalık olucaz
yanımızdakilerle beraber az bir miktar olucaz
biraz kakao biraz tuz serpilmiş gibi
biraz ekler az biraz mercimek gibi
ellerimiz birbirine kenetlenmiş insancıklar köşe köşe olucaz
vücutlarımız sıska az birazda şişman olucaz
kafayı yemeye yakın ama sırıtkan
tribün ötekileştirmesinde gibi trafik kazası gibi olucaz
ucunu ucuna bağlamak olucak derdimiz hep
dudaklarımız kulaklarımızda endişeli olucaz
bir el kalktığında vur olucaz çarp olucaz kırıl olucaz
geldiğinde bahar altı bağlı çocuk olucaz
sevgiliye yetişmeye az kalmışken füze olucaz
gözlerimizden akanlara acı olucaz
şarkı notalarıyla marş olucaz tüyde diken
bazen olmaya yakın bazen tepetaklak
bazen serpme kahvaltı bazen simit olucaz
telefonda çekim çöp kokusuna itim olucaz
nerde diye sorucaz az biraz ucu ucuna bağladıklarımız nerde
hemen cevabı yapıştırıcaz ardından tüylerimizin dikeninde yüreğimiz ve beynimizin yandığı yerde
ucu ucuna merhaba satır
ve sende sabah sabah az biraz katır
şşş ağlama...