Sanki aslanın ağzına düşsek parçalayacaktın...
Bir liman boş kalsa yalnızlığa dem vurur şairlerden mısralar savururdun göğe
Sen AY'dın
Herkese elini uzatan uydu
Uyduruyordun ya şu zor hayatta kendini
Ve hansel gretelin yere leblebi atıp evine döndüğü gibi evini arıyordun yere kitaplar saçarak
Her kitapta kendini buluyordun
Selam arkadaş şimdide beni mi buldun?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder