21 Nisan 2010 Çarşamba

teslimiyet

geri getirme verdiklerimi ne senden azım ne de daha az adi. kahvaltıda süt dökmüş kertenkele kuyruğu kadar oynak masallar içinde yeşeriyorum karıştırma balla. kesme lafımı bitmedi bitmiycek müstesna kalbim kırılır girdap sivrisinekle öpüştüğümde başlar yaşamın en basit fakat en iğrenç anı. karşıda sorduğun adres yol belli daire laptop kat ıvır zıvır sokak soktumun sokağı cadde beyaz GİT! gözlerim belki tamamen kapalı zaten kapattığımda başlıyor ordinaryus kabuslarımda yatıyosun başkalarıyla dans hocan,bakal,müdür,alış veriş yaptığım mağzadaki çocuk
sırada bayan arkadaşların...noktalar vücuduma batıyo ama bitmiyo rüya. gerçek mi değil mi bilmiyorum? yaşlarım ok gibi kıçıma batıyo...kapı ağzında şeker almamışlar 5 yaşındaki velede birlikte ağlıyoruz...ıhhıhıhııı....ahhhhhhhhhhhhhhhhhhh 'sus artık çocuk o şeker benim, benim olucak bende herkesin. bak yukardaki adamda' deli. beni gösteriyo içeri gidip arkadaşımı arıycam. müsvedde değil parmağım sayılır o. GEEEL ne olur gel!...ıhıhıh...bak saçlarıma yerdeler kafamda durmuyorlar koyuyorum düşüyorlar bak!...GİİİT!...BEN HALLEDİCEM...tırnaklarımı kesicem aşkımıza gömücem...kırmızı bi defter hatırlıyorum geçmişten dur ..durun bir dakika...gelecektende gelmiş olabilir...her ne .ikimse neye yarar klavuzu yok okunmuyo. yanlışlıklar komedyası bir sürü içine geçmiş masal kurt beni öptü mutlu son bumu...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder