ahhhh

şiddetimden korkmayan ben bana kızıyorum 4 teker üstünde ölüme uzuyorum

kederimden kaderime koşuyorum...

vardığım her noktada kusuyor, kramp oluyorum vücuduma, kızıyor alev oluyorum

gördüklerimi anlatma kaygısından sıyrılıyor ivme kazanıyorum

havaya attığım noktalar bomba oluyor tek tek vuruyor duyularımı

kan oluyorum kas oluyorum

boğazımdaki çığlıkla deviriyorum kendimi

kime gidiyorum bilmiyorum.

kimseyede sormuyorum koşuyorum

hep 2 kilometre uzaklıktaki 106 metrelik ağaca

5 saat yada 2 sene koşuyorum

hep 2 kilometre var aramda....

ter oluyorum